Şimdi de çocuklarımızın biraz neşelenmesi için Kabatepe limanında önce kumsalda çıplak ayak yürüyüş yapalım dedik, ama her zamanki gibi bu masum teklif ve yürüyüş yavaş yavaş birbirimize su atma şekline, paçaları her bir kaç adımda bir kat daha katlayarak hafiften denize girme moduna getirdik, eh sonunda biraz ıslandık! tabii ama çok da eğlendik.




İşte bu defa anlamlı, duygu yüklü ama yine çok mutlu geçirdiğimiz bir haftasonu gezimizin sonu geldi ve pazar günü Anzak koyunda güneşi yavaş yavaş batırırken ıslanan üstümüzü değiştirip, kurulanarak dönüş yoluna geçtik. Çocuklarımız yaptıkları gezinin mutluluğu ile hafiften uyku moduna geçtiler.

NETİCE ;
-Klasik bir cümle ama “yaşayan her Türk bir gün mutlaka Gelibolu Milli Parkını görmeli”,
-Ancak eğer şehitlikleri hak ettikleri sessizlik ve saygı içinde gezmeyi tercih ediyorsanız bu ziyareti 18 mart-25 nisan tarih aralığına denk getirmemenizi tavsiye ederim. Özellikle 25 Nisan Anzac günü olarak kutlanıyor. Bir sürü YeniZelandalı ve Avusturalyalı genç gelip dedelerinin ( neden gelmişler diye sorgulamaksızın ve İngilizlere maşa olmalarından hiç utanmaksızın ) mezarlarını ziyaret ediyor,
- Ayrıca çok sıcak havada da gezilebilecek yerler değil buralar, güneş tepenizdeyken sıcaktan çok fazla bunalabilirsiniz. Yağışsız bir Eylül sonu, Ekim-Kasım ayı hafta sonu ideal olur, biz yukarıda okuduğunuz geziyi ocak ayında yaptık, resimlerden de gördüğünüz üzere hava süperdi ,
-Kilitbahir kalesinin mimarisine dikkat ederek gezin ve tepeden çekilmiş bir resmini mutlaka görün, ayrıca şirin Kilitbahir camisine de dikkat etmeyi unutmayın lütfen,
-Seddülbahir de ki kahveye “temizliği ve çayının kalitesi hakkında olumlu görüş vermesem de” mutlaka uğrayıp, sessizliği dinleyin, aşağıdaki denize set olmuş Seddülbahir kalesini tepeden görün ve çay içemeseniz de bir süre Gelibolu yarımadasının bu en uç noktasında dinlenin ( belki bizim uyarımızdan sonra bu yıl çay ve temizlik konularına daha fazla dikkat etmeye başlamışlardır) ,
- Siz de Maydos restorant da yemek yemeyi deneyin,
- Anzak koyundaki uçsuz bucaksız gibi görünen sahilde o günleri hayal etmeye çalışın. Ne kadar kıymetli bir ülkeye ve topraklara sahibiz ki, onca insan onca yol alıp, ne cesaret, ne pervasızlıkla ve ne amaçlarla “şimdi uçakla bile neredeyse 2 gün süren bir yolcukla gidilebilen Yeni Zelandalı ve Avusturalyalılar dahil !!!” buralara kadar gelmişler siz de bir düşünün ki hep birlikte bu güzel memleketimizin kıymetini anlayabilelim,
-Seyahatiniz Eylül sonu döneme denk gelmişse dönüşte hangi yöne giderseniz gidin mutlaka yol boyunca sıralanmış tezgahlardan Çanakkale domatesi alın, süperdir pişman olmazsınız. Hatta domatesi bol alın ki, sonra neden daha çok almadık diye hayıflanmayasınız.

İZNİK – YALAKDERE YOLU ÜZERİNDEN


Aklımıza geldikçe, özledikçe, haftasonları günübirlik ya da bir gece konaklamalı arkadaşlarımızla ya da ailece İznik turu yapıyoruz. İznik’ i öncelikle çocukluğumdan, ailece gittiğimiz gezilerden hatırlıyorum. Daha sonra Oylat turu ya da İnegöl turlarımızı yaparken yolumuz üzerinde olduğundan, giderken ya da dönerken içinden geçtiğimizde görmüştüm. Oylat turunu da ayrı bir başlık altında başka bir yazımla anlatacağım.
Ama özellikle ve sadece İznik turu için ilk gidişimiz 12 yıl önce bisiklet grubumuzla yaptığımız geziydi. 1 gece konaklamış ve İznik içi ve yakın köylerinde bisiklet turu yapmıştık.

Bisiklet grubumuzda Naz-Murat çifti, Dilek, Taciser, Şerafettin, Kemal, Arşo, biz yani Ahmet-Selda ikilisi vardı. O gezimizde yaşadıklarımızı halen tekrar tekrar anlatıp yaşarız, güleriz, güzelliklerinin tadı hala damaklarımızdadır.

İznik gezisinin en güzel tarafı Yalakdere yolu üzerinden gitmek ve yol üzerindeki köylerde durmak, sohbet etmek, kahvelerde çay içmektir. İlkbahar, yaz dönemi ise yol kenarındaki tarlalardan taze domates, biber toplayıp sonra bu domates biberler eşliğinde köy kahvelerinde kahvaltı yapmak, sonbahar, kış dönemi ise yol kenarındaki ağaçlardan ayva, hurma ya da elma toplayıp afiyetle yemektir…..
Eveetttt yine bir cumartesi sabahı günübirlik İznik gezimiz için saat 06:00 sularında “yine düştük yollara”. Bu defa yanımızda aile büyükleri var. Eskihisar’ dan arabalı vapura bindik.

Bu arada kendimizi tutuyoruz ve kesinlikle kahvaltı etmiyoruz. Kahvaltımızı güzergahımızdaki köy kahvelerinden birinde yapacağız. Bu mutlaka her seferinde böyle, gezimizin ilk amacı bu; köyde kahvaltı.
Topçular iskelesinde vapurdan inip, Karamürsel tarafına dönüyoruz, Karamürsel’ in içinden sağa dağ tarafına doğru Yalakdere / İznik tabelası yönüne dönüyoruz. İznik tarafına giden en güzel yol budur. Ayrıca İznik için Yalova yolu üzerinden Gemlik’ ten Bursa yönüne giderken, sola İznik yönüne tabelayı takip ederek, ya da yine Topçular’ da arabalı vapurdan indikten sonra, Karamürsel yönüne dönüldüğünde Karamürsel’ e varmadan Altınova içinden de İznik tabelası takip edilerek gidilebiliyor. Biz bu birinci girişten değil, Karamürsel içinden İznik yönüne dönüyoruz.
Biz tüm yolları deneyerek İznik’ e gittik, ama ben hiçbirinden Yalakdere yolunda aldığım tadı alamadım. Topçular iskelesinden Karamürsel yaklaşık 20 km, Karamürsel-Yalakdere arası 17 km, Yalakdere-İznik arası ise 20 km. Kısacası Topçular’da feribottan indikten sonra İznik’ e ulaşmak için 57 km mesafe var. Tekrar söylemekte fayda görüyorum, güzel bir yol izlemek istiyorsanız ( özellikle baharda) İznik’ e Yalakdere üzerinden gitmenizi öneririm.
Karamürsel içinden bir miktar kahvaltılık ve sıcak ekmeklerimizi alıp, dağ yönüne doğru tırmanmaya başlıyoruz. Yol virajlı, bir süre tırmandıktan sonra körfezi görebileceğiniz bir seyir noktası var, buraya geldiğimizde durup, aşağıyı körfezi seyrediyoruz, eğer hava açıksa körfez haritasını net olarak buradan görüp, çizebilirsiniz. Bir süre durup izledikten sonra yolumuza devam ediyoruz.