HAREMLİK - SELÂMLIK



Arapça bir kelime olan "Harem", girilmesi yasak olan yer, mukaddes ve muhterem olan şey

demektir. Eskiden saray, konak ve evlerin kadınlara ait kısmına "Harem", erkeklere ait
kısmına
ise "Selâmlik" derlerdi. Kadınlar ayrı, erkekler ayrı yerlerde otururlardı. Bu
uygulama örften ve
âdetten değil, dinî ernirlerden kaynaklanırdi. Çünkü "Avret ve Örtü"
bölümünde de
gördüğümüz gibi, erkeklerin mahremi olmayan kadınlara, kadınların da
mahremi olmayan
erkeklere belli ölçüler dışında bakmaları câiz değildir. Buna göre
aralarında birbirinin mahremi
olmayan kadınlar ve erkekler bulunan insanlar, birbirlerini
görmeyecek şekilde ayrı ayrı yerlerde
oturacaklardır. Bu nefislere zor gelir ama, kalplerin
ve duyguların selâmeti için daha
elverişlıdır.

Aslında haram olan, bir kadınla bir
erkek başbaşa kalmadıktan sonra bir
arada oturmak değil, birbirlerinin avret yerlerine
bakmaktir. Buna göre; elleri ve yüzünden başka
bir yeri açık olmayan kadınların, kendi
erkekleri de yanlarında varken, erkeklerin bulunduğu
mecliste oturmalarının ne zararı
vardır? denebilir. Zararlarını saymadan önce biz aynı soruyu
tersine çevirerek soralım:
Ne yarari vardır? Buna verilecek cevap, bir "hiç!"ten ibarettir.
Öyleyse şimdi de zararlarını
söyleyelim:

Sadece Hanefi mezhebinde kadınların elleri ve
yüzü avret değildir,
ancak bu fitneye yani kötü bir düşünceye sebep olmamakla
sınırlandırılmıştır. Eğer kem
düşüncelere sebep olacaksa, onlara göre de kadın elini ve yüzünü
kapatmak zorundadır.
Ayrıca Kur'ân-ı Kerîm de kadınların seslerine de dikkat etmeleri,
kadınlığını
hatırlatacak biçimde kırıla döküle konuşmamaları emredilmiştir. (Ahzâb (33) 32.)
Çünkü
kadının çekici yönü erkekten fazladır. O sırf seşiyle bile bir erkeğin beynini döndürebilir.

Gülüsleri, gamzeleri, egilip-bükülmesi, cinsel câzibe açısından özelliği olan

yönlerindendir.

Şimdi bir kadının sadece yüzü ve elleri açık olarak da olsa böyle
bir
mecliste oturduğunu düşünelim. Sesiyle ve davranışlarıyla mahremi olan erkeğin
devamlı
dikkatini çekecek ve sırf kalbinde de kalsa, şeytanla nefsin işbirliği yapmasına
sebep olacaktır.
Bu. yüzde bir ihtimalle de olsa onu, ileride nefsî arzulanın
gerçelestirmenin planlarını yapmaya
itecektir. Ya da ilk bakışta birşeyler düşünemediği
yüzüne uzun zaman bakma imkânı bulunca,
yine yüzde bir insan için de olsa kalbine bazı
duygular uğrayıp uğrayıp geçecektir ve o takdirde
yüz. Hanefîler için de avret olmuş
olacaktır.

Böyle söyleyenleri kalbi pis olmakla
suçlayanlar çıkabılir. Onlann da
haklı tarafları vardır. Ancak herkesin kendileri gibi temiz kalpli
olacağını düşünmek de
hatadır.

Ancak avretini İslam'ın emrettiği şekilde örten, kadınsi
konuşma ve
gülümseyişlerine dikkat eden, normal bir ev elbisesi üzerine "cilbâb" sayılabilecek
geniş
ve süssüz başörtü gibi bir üslük atan kadının, fitne endişesi de yoksa, kocasıyla beraber

olan misafirlerine edeple hizmet etmesinin câiz olduğu söylenmiştir.

Halvet, yani

birbirlerinin mahremi olmayan bir kadınla bir erkeğin başbaşa kalmaları ise, haramlığı
kesin olan
daha kötü bir davranıştır. Peygamberimiz böyle zamanlarda üçüncü kişinin
mutlaka şeytan
olacağını söylemiş ve inananların bundan sakınmalarını emretmiştiir.
(Tirmizî, radâ' 10, fitne 7;
Müsnerl 1/18, 26 NI/339, 446. )

"Kayınbiraderler de mi
Ey Allah'ın elçisi," diye soran
sahabiye, "o zaten ötüm demektir!" cevabını vermiştir.
(Tirmizî, radâ' 16; Dârimî, istizân 16;
Müsned IV/149,153.) yanlarında başka erkek
bulunmaksızın, bir erkeğin birden çok kadınla bir
arada bulunmamasının da yasaklanan
halvet türünden olduğunu söyleyenler vardır. (Kadızâde
Efendi, Netâicül-efkâr N/122;
Serahsî I/166.)