Vaktiyle zeki, çaliskan bir medrese (üniversite) talebesi, rüyasinda çok sevdigi, feyz aldigi, baglandigi hocasinin cehennemlik oldugunu gördü Rüyayi ilk gördügünde siradan bir rüya diye aldirmadi Ama ayni rüyayi birkaç defa üst üste görünce gerçekçi bir rüya olarak yorumladi ve bundan dolayi üzüntüye kapildi Üzüntüsü disardan da farkedilecek haldeydi Herkes gibi hocasi da bunu gördü ve sordu:
- Oglum senin neyin var, son günlerde yüzün hiç gülmüyor?
Delikanli baslangiçta söylemek istemeyip geçistirmeye çalistiysa da israr karsisinda açiklamak zorunda kaldi:
- Hocam, ben kaç defadir rüyamda sizin cehennemlik oldugunuzu görüyorum ve buna çok üzülüyorum
Hoca ögrencisine ve onun sahsinda herkese ibret olacak su açiklamada bulundu:- Oglum, ben senin gördügün rüyayi (kendimin cehennemlik oldugunu) kirk yildir görüyorum Ama yine de ümitsiz ve isyankâr degilim Dogru bildigim yolda yürüyor, Allah'a kullugumu eksiksiz yerine getirmeye çalisiyorum Bana düsen de budur Gerisi Allah'in bilecegi istir