AŞK RÜBAİLERİ / Mevlânâ


Mevlânâ Celâleddîn Rûmî

“Bağa gel,” diyorsun, “bak geldi bahar!
Işık var, bade var, gül yüzlüler var.”
Sen yoksan, bunlardan bize ne fayda,
Sen varsan, tüm bunlar ne işe yarar?
İlk zamanlarda güzel sevgilimin aşkıyla
Komşular ağlayışımdan uyumazdı bir an;
Şimdi feryadım azaldı, fakat aşkım arttı;
Alev aldıkça ateş, eksilir elbette duman..
Yolumuz uğradı cânân ile gül bahçesine;
Goncalardan birine gitti gözüm istemeden;
Yüzüme baktı da cânân dedi ki: Aşkolsun,
Güle bakmak yakışır mı, yanağım hâzır iken?
(İbrahim Edip)
Seviyorum seni.. Bana bunun için nasihat neye yarar?
Zehir içmişim ben.. Bana şeker ne eder?
Benim için: “Onun ayağına zincir vurunuz!” diyorlar;
Divane olan gönlümdür, ayağıma zincir vurmak niye?
Seninle beraberken senin sevginden uyuyamıyorum.
Sen yokken de ağlamaktan uyuyamıyorum.
Allah Allah! Benim her iki gecem de uykusuz geçiyor,
Fakat sen bu iki uyanıklık arasındaki farkı bir anla!
(Asaf Halet Çelebi)
DÜN GECE
Ne güzel geceydi dün gece, ne güzel geceydi:
Onunla sarmaşdolaş, dudak dudağa,
talih kapısı ardına kadar açık,
güneş kucağımızda.
Ne güzel geceydi dün gece, ne güzel geceydi:
Şarap tasını her sunuşunda
diyordu aklına başına al.
Hani dün gece aklın da tam sırasıydı ya !