- "Evet hocam, insanların göremeyeceği yer ben de bulabilirdim, ama Allah'ın görmeyeceği yer bulamadım. O nedenle kuşu kesmeden döndüm. "

Bu cevap diğer öğrencilerin akıllarını başlarına getirdi. Yaptıkları dikkatsizliği anladılar. Hepsi biliyordu Allah'ın göremeyeceği yer olmadığını, ama önemli olan onu düşünebilmekti. Bundan sonra arkadaşlarının farkını anlayıp hocalarının ona ilgisine hak verdiler.
Evet insan kendisini cezaya maruz bırakacak hatta imanın kalbinden çıkmasına neden olacak günahlara karşı devamlı teyakkuzda olmalıdır.Çünkü biz Allah’ı görmesekte O bizi görüyor.

5)Günahlara sonucu istiğfar yani Allah’tan af dileme çok önemlidir.Ancak Günah işleyip de kendisine ölüm gelince: "İşte ben şimdi tövbe ettim." diyen kimselerin tövbesi kabul edilmez.( NİSA-18)Ayetinden de anlaşılacağı üzere tövbe hiçbir zaman sonraya bırakılmamalıdır.Zira ölümün bizi ne zaman yakalayacağı belli değildir.İnsan günah işlememelidir.Eğer günah işlemişse hemen tövbe etmelidir.Tövbenin en güzeli ise namazdır namazdır. Efendimizin(sav)dilinden meseleyi anlamaya çalışalım:

**Ebu Saidi 'l-Hudri radiyallahu anh anlatıyor: "Resulullah aleyhissalatu vesselam(bir defasında yanındakilere): "Allah’ın kendisiyle hataları örtüp, sevapları artırdığı şeyi size göstereyim mi?" demişti. Ashaba: "Evet söyleyin ey Allah’ın Resulü!" dediler. Bunun üzerine:
"O şey, zahmetli durumlarda bile abesti tam almak, mescitlere çok adım atmak, namazdan sonra müteakip namazı beklemek!" buyurdular."



**Hz. Ebu Hureyre (radiyallahu anh) anlatıyor: "Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'in söyle söylediğini işittim:
"Sizden birinizin kapısının önünden bir nehir aksa ve bu nehirde her gün beş kere yıkansa, acaba üzerinde hiç kir kalır mi, ne dersiniz?"
"Bu hal, dediler, onun kirlerinden hiçbir şey bırakmaz!" Aleyhissalatu vesselam:
"İste bu, beş vakit namazın misalidir. Allah onlar sayesinde bütün hataları siler" buyurdu."
Buhari, Mevakit 6; Muslim, Mesacid 282, (666); Tirmizi, Emsal 5, (2872); Nesai, Salat 7, (1, 231); Muvatta, Sefer 91, (1,174).

**Ebu Umame (radiyallahu anh) anlatıyor: "Resulullah (aleyhissalatu vesselam)