Konu: ALTIN HALKA - 10 - Ârif-i Rîvegerî "rahmetullahi aleyh" hazretleri

ALTIN HALKA - 10 - 1

Ârif-i Rîvegerî "rahmetullahi aleyh" hazretleri

İslâm âlimlerinin büyüklerindendir. Peygamberimizin “aleyhissalâtü vesselâm” ve Eshâbının yolunu insanlara öğreten büyük âlim ve velî. Aslen Buhârâlıdır. Buhârâya 30 km. uzaklıkta bulunan Rivger köyünde dünyâya geldi. Doğum târîhi 560 [m. 1067] olarak rivâyet edilmekte ise de, kesin bilinmemektedir. 715 [m. 1315] târîhinde vefât etti. Peygamber efendimizden “sallallahü aleyhi ve sellem” sonra insanlara doğru yolu gösteren âlimler silsilesinin onuncusudur.

Küçük yaşta medrese tahsîline başladı. Zekâ ve kavrayışının kuvvetli olması sebebi ile, zâhirî ilimleri kısa zamânda öğrendi. Bu esnâda ilim ve hikmet sahibi, ilmi ile âmil ve insanlara doğru yolu göstermekte zamânın kutbu olan Abdülhâlık Goncdüvânî hazretleri "kuddise sirruh" ile tanıştı ve kalbinde ve görüşünde değişmeler oldu.

Birgün çarşıda büyük âlim Abdülhâlik Goncdüvânî hazretlerine "kuddise sirruh" rastladı. Baktı ki, Abdülhâlik Goncdüvânî hazretleri bir torbada evine erzak götürüyor. Edeple yaklaşarak, eşyâlarını taşımak için izin isteyince, elindekileri Ârif-i Rîvegerî’ye verdi ve berâberce eve kadar gittiler.Eşyâları bıraktıktan sonra, Abdülhâlık-ı Goncdüvânî “kuddise sirruh” ona; (Bir sâat sonra gel, yemeği berâber yiyelim) buyurdu. Ârif-i Rîvegerî “kuddise sirruh” evden ayrıldıktan sonra, kalbinde Abdülhâlık-ı Goncdüvânî’ye “kuddise sirruh” karşı muhabbet ve Ona hizmet etmek aşkı doğdu. Bir sâat sonra eve gitti. İltifâtlar görüp, evlatlığa kabûl edildi. Dahâ ilk günde ebedî se’âdet tâcının başına konduğunu hissetti. Kendisine hocası tarafından manevî ilimler ve Evliyâlık yolunun esâsları öğretilmeye başlandı. Hemen kendisine bağlanıp, vefâtına kadar hiç ayrılmadı.

Ârif-i Rîvegerî bundan sonra manevî ilimlerle meşgûl olup, bir dahâ medreseye, önceki hocalarına dönmedi. Hocaları gördükleri zamân kendisini azarlıyor, medreseye gelmesi için baskı yapıyorlardı. Buna karşı o hiç mukâbelede bulunmuyor ve sesini çıkarmıyordu. Bir gün eski hocasının kendisine hakârete varan sözlerine karşılık; (Hocam! Niye hep benim gibi bir gariple uğraşırsınız. Dün gece işlediğiniz hatâyı unutuyorsunuz,) deyince, hocası çok mahcup oldu. Zîrâ, işlediği günâhı kendinden başkası bilmiyordu. Talebesinin manevî ilimlerdeki derecesini anlayıp, özr diledi ve tövbe etti. Sonra da Abdülhâlık-ı Goncdüvânî’ye “rahmetullahi aleyh” gidip talebe oldu.

-devamı var-

İslâm Âlimleri Ansiklopedisi
www.huzurpinari.com

ALTIN HALKA - 10 - 2

Ârif-i Rîvegerî "rahmetullahi aleyh" hazretleri

Ârif-i Rîvegerî “rahmetullahi aleyh” hazretleri, hocasının derslerini büyük bir dikkatle takîp eder ve her söylediğini ezberler idi. Böylece zâhirî ilimlerde büyük bir âlim, bâtınî ilimlerde üstün bir velî oldu. Hocası Abdülhâlık-ı Goncdüvânî’nin "kuddise sirruh" hayâtları boyunca hizmeti ile şereflendi.

Hocası ilk sohbetinde ona şöyle dedi:
Hak yolcusu bir sâlik, bir talebe, vaktinin, zamânının değerini gâyet iyi bilmelidir. Üzerinden vakitler bir bir geçip giderken, kendisinin ne hâlde olduğunu sezmeye bakmalıdır. Şâyet geçen bir an içinde, huzûrlu olduysa, bunu şükür gerektiren bir hâl bilmelidir. (Allahıma şükürler olsun) demelidir. Eğer gafletle geçip gitmiş ise, hemen onu telâfî etme yoluna gitmelidir. Allahü teâlâ’ya nefsânî mâzeretini bildirip, Ondan afv edilmesini dilemelidir.

Ârif-i Rîvegerî "kuddise sirruh", Abdülhâlık-ı Goncdüvânî hazretlerinin hayâtlarında yüksek hizmet ve huzûruna devâm ile meşhûr olup, pek çok feyiz ve bereketlere kavuştu. Yüksek üstâdının vefâtından sonra onun yerine Peygamber efendimizin "aleyhissalâtü vesselâm" ve Eshâbının "radıyallahü anhüm ecmaîn" yolunu insanlara öğretmek işine memûr oldu. Himmet, inâyet ve gayretlerini, Allahü teâlâ’yı arayanlara sarf eyledi.

Pek çoğunun hidâyete ve Evliyâlık makâmlarında yüksek derecelere kavuşmalarına vesîle oldu. Zamânının bir tânesi idi. Herkese çok iyi ve yumuşak davranır, kimsenin kalbini kırmazdı. Riyâzet, yani nefsinin istediklerini yapmayıp ve mücâhede ederek, yani nefsinin istemediklerini yaparak, nefsini terbiye için çok çalışırdı. Vera’, takvâ ve züht sahibi idi. Geceleri, ibâdet ile geçirir, gündüzleri ilim talebesi ile meşgûl olurdu. Sünnet olduğu için, gündüz öğleden önce bir miktâr kaylûle yapar, yani biraz uyurdu. Peygamber efendimizin “sallallahü aleyhi ve sellem” sünnet-i seniyyesine uymağa çok gayret eder, bid'atlerden şiddetle kaçınırdı. Ârif-i Rîvegerî hazretlerinin "rahmetullahi aleyh" bu gayretlerine karşılık Cenab-ı Hak, büyük makâmlar ihsân etti. Uzun bir ömür yaşadı. 715 [m. 1315] senesinde Rivgerde vefât etti. Kabri oradadır. Ziyâret edenler, onun feyiz ve bereketlerine kavuşmaktadır. Onu vesîle ederek Allahü teâlâ’ya yapılan duâlar kabûl olmaktadır.