Konu: Çocuğum (Şevket Okyay)

ÇOCUĞUM

Bak çocuğum söze nerden başlasam,
Baştan- Sondan, bilemedim be Evlât
Seni sevdiğimi nasıl işlesem,
Giriş yeri bulamadım be Evlât.

Hiç yok iken Rabbim sizi bahşetti,
Benim de uzanan- dallarım oldu.
Başım göğe değdi- coşku yaşattı,
Üç güzel dalımda- üç gülüm oldu.

Hayallerim vardı benim meyvemde,
Asil bir nesile- çekirdek olsun,
Hem Allah yolunda- hem de âlemde,
Seçkin ve yararlı- tam örnek olsun.

O yüzden hem okul- eğitiminde,
Hem evde dikkatle gözetir oldum.
Velâkin galiba- mânevi yönde,
Gaflete kapıldım- yetersiz kaldım.

Aslında amacım her iki halde,
Sizi olgun birer insan yapmaktı,
Dünyâlık- Ahretlik, dindar ve önde,
Hem Hakk’ı hem halkı razı etmekti.

Geldiğim noktada düşünüyom da,
Dünyâlık evet de- âhretlik noksan.
Allah’a uzaksan- benim neyimde,
Geç o makamını- Hükümdar olsan.

Peki babacığım- na’palım dersen,
Zarardan dönersen kârdasın derim.
Mânevi gözlükle kendini görsen,
Alkışla övülcek- yerdesin derim.

Vallahi bu dünya hayatı boştur,
O beklenen sondan kurtuluş yoktur.
İster yavaş yürü- istersen koştur,
Mutlaka menzile- ulaşmak haktır

Eğer ki Rabbime- dargın varırsan,
Çok kötü Evlâadım- çok vahim, kuzum.
Dünyaya daldırıp uzak durursan,
Katiyen bakmaya- olamaz yüzün.

Üstelik ayrıca sorumlusun da,
Evladın- ıyâlin, sana emânet.
Hak ve hakîkat, din konusunda,
Kur’ân-ı Kerimde- aç bak, gâyet net.

Çok mutlu olursun- inan bak bana,
İnançla ihlasla- hele bir dene.
Huzur bahşedecek- mutlaka sana,
Yalnız ısrarlı ol- gevşeme gene.

Bereketli sağlık- sağlıklı rızık,
Dünyâda- ahrette hayırlı azık.
Nimetten kalırsan- lâkayd ve ezik,
Hem ben üzülürüm- hem de sen, yazık.

Haydi can evlâdım- olgun yaştasın,
Ellerin başında- sâlimce düşün.
Allah’a yakın ol- kulluk başlasın.
Gerçek bir tevbeyle- olsun dönüşün.

Allah Resulüne- sımsıkı sarıl,
İzini takip et- inançla yürü.
Kusurdan- hatadan, arın ve durul,
Şeytan’a yol verme- kapat her yeri

Seni ben tanırım- nice temizsin,
Doğrusun- dürüstsün- yalan bilmezsin.
Bırak melekler de- seninle gezsin,
Şefkat kanatları- üstünde essin..

Allah dostun ise- gerisi boştur,
Çok sağlam bir yere – dayandın demek.
Rabbinin nûruna- güvenle koştur,
Başarı tamamdır- uyandın demek.

Yalnız şunu bil- gerçek bir dostluk,
Lâf ile yürümez- sadâkat ister.
Dostuna güven ver- bırakma boşluk,
Hem azim, hem sabır- hem tâkat ister.

İnan ki çocuğum- dilim duâda,
Rabbime durmadan- yalvarıyorum.
Niyazım İnşallah- indi Hüdâ’da,
Kabul olur diye- hep umuyorum.
Ve daim Mevlâma- istiğfar edip,
İhmâlim vardıysa- af diliyorum.

Ya Rabb! Çocuklarım-emânetindi,
Emanet fevkinde- salaha erdir.
Şüphesiz bu senin- denetimindi,
Ne olur lütfunla- hidâyet verdir.
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Ya Rabb! Sevinçliyim- Elhamdülillah,
Duâmı lütfedip- kabul buyurdun.
Evlâtlar yönelmiş- aydınlık yolda,
İlham bahşederek- Hakk’ı duyurdun.

Câmide yan yana- namaz kılınca,
İçimden hep sana- şükrettim yâ Rabb!
Niyazım- tamâhım, revaç bulunca,
Hep seni kutsadım- zikrettim yâ Rabb!

Ya Rabb! Şefkatini- hep dâim eyle,
Rahmet ve sevginden- pâyidar olsun.
Peygamber aşkına- hem nâil eyle, s.a.v.
Hak yola hizmetkâr- bir nefer olsun.

Şevket OKYAY